Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

ΔΙΠΛΗ ΠΑΓΙΔΑ


Στον έναν χρόνο τροϊκοκρατίας, οι έλληνες πολίτες έπαθαν πολλά, αλλά οι έλληνες πολιτικοί δεν έµαθαν τίποτε. Και αυτό εξελίσσεται σε στοιχείο παθογένειας της χώρας, το οποίο ήδη αντιλαµβάνονται οι δανειστές της και αντιδρούν αναλόγως. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήµ γνωρίζουν ότι τίποτε δεν είναι ίδιο µετά το Λουξεµβούργο. Παρ’ όλα αυτά, τα δύο µεγάλα κόµµατα συνεχίζουν να πολιτεύονται µε όρους προ Μνηµονίου. Σαν να µετέχουν στο παραδοσιακό παιχνίδι διεκδίκησης ή διατήρησης της εξουσίας. Παίζουν τους πρωταγωνιστές σε ένα έργο που κατέβηκε ήδη.

Παράδειγµα η στάση της Ν.Δ. Για κόµµα αξιωµατικής αντιπολίτευσης είναι εξοργιστική. Απορρίπτει το Μνηµόνιο, αλλά δέχεται τους στόχους του. Αρνείται να συµβάλει στην επιχείρηση διάσωσης της χώρας,αλλά υπολογίζει στο µερίδιό της αν υπάρξει διάσωση. Ισχυρίζεται ότι έχει τις λύσεις, αλλά δεν ζητάει να αναλάβει τη διακυβέρνηση για να τις εφαρµόσει

.

Από την πλευρά της η κυβέρνηση, αντί να χτυπήσει τις καµπάνες της επερχόµενης καταστροφής, επιµένει στη ρητορική της επιτυχίας και της αποτελεσµατικότητας. Εξαρχής αντί να προκαλέσει µε το Μνηµόνιο επαγρύπνηση στην κοινωνία, προκάλεσε εφησυχασµό. Αντί να ζητήσει «αίµα και δάκρυα», έβλεπε ηµεροµηνίες λήξης. Ετσι ενώ τα πράγµατα γίνονται όλο και πιο δραµατικά, µεγάλο µέρος της κοινής γνώµης εξακολουθεί να θεωρεί ότι αργά ή γρήγορα θα επιστρέψει στην προγενέστερη κατάσταση.

Στην πραγµατικότητα και τα δύο κόµµατα έπεσαν στις παγίδες που πήγαν να στήσουν εκατέρωθεν. Πληρώνουν τον τρόπο µε το οποίο παρουσίασαν τις επιλογές τους πριν από έναν χρόνο.

Η κυβέρνηση έθεσε τη χώρα υπό διεθνή οικονοµικό έλεγχο, χωρίς να προετοιµάσει ούτε καν τους υπουργούς της και τους βουλευτές που τη στηρίζουν.

Ανέλαβε να υλοποιήσει το πιο δύσκολο πρόγραµµα που εφαρµόσθηκε ποτέ στην Ευρώπη µε πρόσωπα περιορισµένης πολιτικής ικανότητας και χωρίς συνοχή. Και η Ν.Δ. απλώς ανοίγει σαµπάνιες, γιατί αυτό το πρόγραµµα δεν βγαίνει.

Το αποτέλεσµα τους υπερβαίνει: η κυβέρνηση χάνει υποστηρικτές στον διεθνή χώρο αθετώντας τις δεσµεύσεις της και η αξιωµατική αντιπολίτευση κάνει ό,τι µπορεί για να µην τους ανακτήσει. Ο,τι και να λένε τα δύο κόµµατα δεν πείθουν, όπως δείχνουν οι δηµοσκοπήσεις. Ευλόγως. Γιατί όπως έλεγε ο αµερικανός ποιητής Χένρι Λονγκφέλοου:

«Χρειάζεται λιγότερος χρόνος για να κάνεις κάτι σωστά, από όσο να εξηγήσεις γιατί το έκανες λάθος»
ΠΗΓΗ. 


ςτον έναν χρόνο τροϊκοκρατίας, οι έλληνες πολίτες έπαθαν πολλά, αλλά οι έλληνες πολιτικοί δεν έµαθαν τίποτε. Και αυτό εξελίσσεται σε στοιχείο παθογένειας της χώρας, το οποίο ήδη αντιλαµβάνονται οι δανειστές της και αντιδρούν αναλόγως. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήµ γνωρίζουν ότι τίποτε δεν είναι ίδιο µετά το Λουξεµβούργο. Παρ’ όλα αυτά, τα δύο µεγάλα κόµµατα συνεχίζουν να πολιτεύονται µε όρους προ Μνηµονίου. Σαν να µετέχουν στο παραδοσιακό παιχνίδι διεκδίκησης ή διατήρησης της εξουσίας. Παίζουν τους πρωταγωνιστές σε ένα έργο που κατέβηκε ήδη.

Παράδειγµα η στάση της Ν.Δ. Για κόµµα αξιωµατικής αντιπολίτευσης είναι εξοργιστική. Απορρίπτει το Μνηµόνιο, αλλά δέχεται τους στόχους του. Αρνείται να συµβάλει στην επιχείρηση διάσωσης της χώρας,αλλά υπολογίζει στο µερίδιό της αν υπάρξει διάσωση. Ισχυρίζεται ότι έχει τις λύσεις, αλλά δεν ζητάει να αναλάβει τη διακυβέρνηση για να τις εφαρµόσει.

Από την πλευρά της η κυβέρνηση, αντί να χτυπήσει τις καµπάνες της επερχόµενης καταστροφής, επιµένει στη ρητορική της επιτυχίας και της αποτελεσµατικότητας. Εξαρχής αντί να προκαλέσει µε το Μνηµόνιο επαγρύπνηση στην κοινωνία, προκάλεσε εφησυχασµό. Αντί να ζητήσει «αίµα και δάκρυα», έβλεπε ηµεροµηνίες λήξης. Ετσι ενώ τα πράγµατα γίνονται όλο και πιο δραµατικά, µεγάλο µέρος της κοινής γνώµης εξακολουθεί να θεωρεί ότι αργά ή γρήγορα θα επιστρέψει στην προγενέστερη κατάσταση.

Στην πραγµατικότητα και τα δύο κόµµατα έπεσαν στις παγίδες που πήγαν να στήσουν εκατέρωθεν. Πληρώνουν τον τρόπο µε το οποίο παρουσίασαν τις επιλογές τους πριν από έναν χρόνο.

Η κυβέρνηση έθεσε τη χώρα υπό διεθνή οικονοµικό έλεγχο, χωρίς να προετοιµάσει ούτε καν τους υπουργούς της και τους βουλευτές που τη στηρίζουν.

Ανέλαβε να υλοποιήσει το πιο δύσκολο πρόγραµµα που εφαρµόσθηκε ποτέ στην Ευρώπη µε πρόσωπα περιορισµένης πολιτικής ικανότητας και χωρίς συνοχή. Και η Ν.Δ. απλώς ανοίγει σαµπάνιες, γιατί αυτό το πρόγραµµα δεν βγαίνει.

Το αποτέλεσµα τους υπερβαίνει: η κυβέρνηση χάνει υποστηρικτές στον διεθνή χώρο αθετώντας τις δεσµεύσεις της και η αξιωµατική αντιπολίτευση κάνει ό,τι µπορεί για να µην τους ανακτήσει. Ο,τι και να λένε τα δύο κόµµατα δεν πείθουν, όπως δείχνουν οι δηµοσκοπήσεις. Ευλόγως. Γιατί όπως έλεγε ο αµερικανός ποιητής Χένρι Λονγκφέλοου:

«Χρειάζεται λιγότερος χρόνος για να κάνεις κάτι σωστά, από όσο να εξηγήσεις γιατί το έκανες λάθος». 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου