Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ


Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν εντυπωσιακό. Θέλοντας να διαμαρτυρηθούν για την καταπιεστική πολιτική της κυρίας Μέρκελ, δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας τίμησαν τη μνήμη των θυμάτων του Ναζισμού στην Ελλάδα, ψηφίζοντας τη Χρυσή Αυγή. Ανάμεσά τους και κάτοικοι των Καλαβρύτων και του Διστόμου. Εύγε!
Επίσης, δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μου ψήφισαν έναν συνωμοσιολόγο που αποκαλεί προδότες τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων και – άρα – δοσιλόγους τους ψηφοφόρους τους. Ένα μεγάλο μπράβο και σ’ αυτούς!

Επιπλέον, για μία ακόμη φορά, μία σημαντική μερίδα του εκλογικού σώματος επέλεξε ως λύση στο πρόβλημα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, την μετατροπή της σε Βόρεια Κορέα, δίνοντας ψήφο στο ΚΚΕ. Ζήτω!


Κι αν είναι δίκαιη η τιμωρία των δύο άλλοτε μεγάλων φιλο-ευρωπαϊκών κομμάτων, τι να πει κανείς για το γεγονός ότι τα μικρά φιλοευρωπαϊκά κόμματα που τάσσονται υπέρ των μεταρρυθμίσεων και δεν μπορεί να τα κατηγορήσει κανείς για πελατειακά δίκτυα, νεποτισμό και διαφθορά, όπως η «Δημιουργία Ξανά» και η «Δράση» συγκέντρωσαν αθροιστικά λιγότερους από τους μισούς ψήφους από τη Χρυσή Αυγή;

Και βέβαια, υπήρξαν και πολλοί που ψήφισαν τα κόμματα τα οποία τάσσονται μεν θεωρητικά υπέρ της παραμονής μας στο ευρώ και την Ε.Ε, αλλά αντιτάσσονται σε κάθε μεταρρύθμιση εξευρωπαϊσμού, καθώς και στην απαίτηση να μην παράγει η χώρα ελλείμματα. Είναι σαν να λέμε δηλαδή ότι ψήφισαν ότι η λύση στο πρόβλημά μας είναι να είμαστε νέοι, όμορφοι, υγιείς και πλούσιοι. Σωστοί όπως πάντα οι Έλληνες!

Η πικρή αλήθεια είναι ότι το κλίμα στην Ευρώπη έχει αρχίσει να αλλάζει τους τελευταίους μήνες. Η ιδέα των ευρωομολόγων βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ και οι όποιες Γερμανικές εμμονές παραμερίζονται. Η Ελλάδα έχει διανύσει το πιο δύσκολο μέρος του δρόμου της δημοσιονομικής προσαρμογής και τα περισσότερα σκληρά μέτρα βρίσκονται πίσω της.

Στόχος ήταν, όπως έχει επανειλλημένως τονίσει από τις στήλες του Reporter και ο Γρηγόρης Νικολόπουλος, να μείνουμε μέσα στο ευρώ μέχρι να δοθεί λύση, βάζοντας ταυτόχρονα τις βάσεις για την αναδόμηση της οικονομίας μας. Τελικά όμως, όπως προειδοποιούσα και στις προηγούμενες αναρτήσεις, φτάνουμε κοντά στο σενάριο να λειτουργήσει ο καταποντισμός της Ελλάδας ως καταλύτης για να δοθεί συνολική λύση και να γίνει το μεγάλο άλμα προς την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η Ευρώπη δηλαδή θα επιβιώσει, αλλά εμείς θα είμαστε έξω.

Ίσως τελικά αυτό είναι και το σωστό. Ή τελοσπάντων, αυτό είναι που θέλει ο ελληνικός λαός. Ένας λαός που αφού πίστεψε το «λεφτά υπάρχουν» του ΓΑΠ, τώρα έχαψε και το «λεφτά υπάρχουν» του κ. Τσίπρα. Και εδώ κολλάει η καίρια παρατήρηση του Κορνήλιου Καστοριάδη: «Μπορούμε να πούμε ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλάβαινε τι έκανε; Δεν ήξερε τι ήθελε, τι ψήφιζε, τι ανεχόταν; Σε μιαν τέτοια περίπτωση αυτός ο λαός θα ήταν ένα νήπιο. Εάν όμως είναι νήπιο, τότε ας μη μιλάμε για δημοκρατία. Εάν ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, τότε, ας του ορίσουμε έναν κηδεμόνα. Εγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός -όπως και κάθε λαός- είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα».
ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου