Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ.........



Είναι βαρετό όταν επαναλαμβάνεται αλλά και διδακτικό, διότι ως γνωστόν η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως. Και η επίσκεψη Μέρκελ έδειξε ότι υπάρχουν δυο Ελλάδες.

Η μια, η αξιοπρεπής Ελλάδα, ήταν αυτή που είτε αδιαφόρησε, είτε είδε θετικά την επίσκεψη της Γερμανίδας καγγελάριου. Όσοι αδιαφόρησαν πιστεύουν ότι οι επισκέψεις αυτού τους είδους είναι απλά «επικοινωνία», δεν αποτελούν σοβαρό πολιτικό γεγονός.  Όσοι την είδαν θετικά θεωρούν ότι είναι δείγμα μιας καθολικής μεταστροφής της Ευρώπης σε σχέση με την περίπτωσή μας. Και δεν έχουν άδικο. Αλλά δεν υπάρχει και λόγος να το κάνουμε ΘΕΜΑ. Εξάλλου η Γερμανίδα ηγέτης δεν μας είπε και τίποτα καινούργιο. Ελπίζει και εύχεται να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, εφόσον βέβαια εφαρμόσει πιστά το πρόγραμμα. Το ξέρουμε και το παλεύουμε.

 Στα πλαίσια αυτά ήταν πολύ ορθή και αξιοπρεπής η άρνηση του Φώτη Κουβέλη να παραστεί στις συζητήσεις του Σαμαρά με την Άγκελα. Η χώρα έχει πρωθυπουργό, δηλαδή θεσμικό εκπρόσωπο. Οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί που στηρίζουν την κυβέρνηση, προφανώς και τον εμπιστεύονται, αλλιώς τι νόημα έχει η υποστήριξη. Αλλά υπάρχει και ένας ακόμα λόγος, αυτός μιας κάποιας εθνικής υπερηφάνειας. Εντάξει η Μέρκελ δίνει το χαρτί, αλλά δεν θα βγούμε και στην πόρτα να την υποδεχθούμε ως οικογένεια, δηλώνοντας πόσο ευγνώμονες της είμαστε που καταδέχτηκε να μας επισκεφθεί, ενώ χρωστάμε και του ήλιου.   

Υπάρχει όμως και η άλλη Ελλάδα, η παλιά και αμετανόητη. Η Ελλάδα του λαϊκισμού και της βλακείας, που θεωρεί ότι η επίσκεψη κάθε Ευρωπαίου ηγέτη στη χώρα μας γίνεται για να υποδηλώσει την επιβολή του παγκόσμιου καπιταλισμού πάνω στον αδούλωτο ελληνικό λαό και άλλα τέτοια που κρατάνε από την εποχή του 2ουπαγκοσμίου πολέμου. Είναι η Ελλάδα του Τσίπρα, του Καμμένου, του Κασιδιάρη, των κουκουλοφόρων που βρήκαν ευκαιρία να εξορύξουν λίγο μάρμαρο ακόμα και κάτι λοκατζήδων που έκαναν ασκήσεις ακριβείας με στολές παραλλαγής φωνάζοντας, «στη μπάντα περνάνε τα κομάντα». Είναι  η τριτοκοσμική Ελλάδα, των λίγων αγανακτισμένων δημοσίων υπαλλήλων, που αφού δήλωσαν οι περισσότεροι ασθένεια για να μην χάσουν το μεροκάματο, κατέβηκαν στο κέντρο για να γιουχάρουν αυτή που σπρώχνει άλλα 31,5 δις για να συνεχίσουν εκείνοι να εισπράττουν το μισθό τους, χαλαρά.  

Είναι σημαντικό ότι η περισσότερη Ελλάδα τους γύρισε την πλάτη. Οι καλοθρεμμένες μούρες τους δεν της φάνηκαν και τόσο αξιόπιστες για να ενώσει μαζί τους τις φωνές της για το δράμα που περνάει. Προτίμησε να κυνηγήσει και σήμερα το γλίσχρο της μεροκάματο, να φροντίσει τα παιδιά της, να ψάξει για δουλειά και να χαζέψει στην TV τον Τέρενς και τον Πάντζα καθώς έδεναν το ατσάλι στους δρόμους της φωτιάς. 
Αυτή  η υποκριτική Ελλάδα θέλει να μας πείσει ότι  αγωνίζεται για το συμφέρον μας.
Μάγκες μου το παραμύθι σας είναι παλιό, το φάγαμε αλλά δεν το χωνέψαμε ποτέ. Το ξεράσαμε και πάμε γι’ άλλα.
ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου