Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ

Έσκυψα να πιω
τα πράσινα νερά της υποκρισίας
κι αποκοιμήθηκα
στις γκρίζες σκιές των αισθήσεων
που συγκρούονται με το φτερούγισμα
της νόησης
και τους ώριμους καρπούς των δέντρων .
Θολά πρωινά
μιας ζωής απόμακρης

κρυμμένης στις γωνίες των φόβων
στρεβλώνουν εικόνες και κραυγές
έτσι που να μη φτάνουν
ν'ανιχνεύουν τον αχό της ψυχής
που μες απ΄τις λέξεις μου
χύνεται στα μάτια σου διάφανος
σ'ένα χρόνο που ρέει ασταμάτητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου